اطلاعات جالب

بدون تردید، «چت رولت» Chatroulette، یکی از پدیده‌های داغ این روزهای اینترنت است.

فکر می‌کنید در زندگی واقعی آفلاین، این شانس را داشته باشید که به اتاق یک آدم کاملا ناآشنا بروید و دقایقی با او صحبت کنید؟! اصلا کسی پیدا می‌شود که چنین شهامتی داشته باشد؟!

اما یک جوان دبیرستانی روسی ۱۷ ساله، به نام اندری ترنویسکی، توانسته چنین کاری در محیط اینترنت برای همه، ممکن کند، ‌او که یک جوان دبیرستانی مؤدب و در عین حال ماجراجو است، سایتی به راه انداخته که ویژگی آن امکان چت تصویری با کاربرهای غریبه است.

مثل همه ما که گاهی ایده‌هایی در ذهنمان شکل می‌گیرد، روزی چنین اندری به چنین چیزی فکر کرد، قدری جستجو کرد، اما در کمال تعجب، متوجه شد، پیش از او کسی روی این ایده کار نکرده است، پس با امکاناتی کم، چنین سایتی را ساخت، ظرف تنها سه ماه این سایت ده میلیون کاربر پیدا کرد.

برخلاف شبکه‌های اجتماعی و سرویس‌های وب ۲٫۰ پیچیده، او تنها ۳ روز برای ساختن سایت چت رولت، در اتاق خوابش و با استفاده از یک کامپیوتر قدیمی وقت صرف کرد.

وقتی سایت را به دوستانش نشان داد، آنها در گام اول مأیوسش کردند و به او گفتند که این هم شد ایده؟! آخر چه کسی از چنین سایتی استفاده می‌کند. به همین خاطر اندری به چندین فوروم رفت و سایتش را معرفی کرد، تنها ۲۰ نفر مشتاق شدند که سایت را آزمایش کنند. اما از این زمان شانش به اندری روی خوش نشان داد، و به صورت تصاعدی کاربران سایت او افزایش یافتند، طوری که ماه گذشته این سایت ۳۰ میلیون بازدیدکننده داشت و هر روز یک میلیون کاربر تازه از این سایت دیدن می‌کنند.

اندری اصلا فکرش را نمی‌کرد که سایت او با این استقبال روبرو شود، وقتی که چندین نشریه و سایت معتبر آی تی در مورد چت رولت نوشتند او به حدی شگفت‌زده شد که با صدای بلند از مادرش خواست که پای کامپیوترش بیاید تا ببیند پسرش چه توفیقی یافته است! اما واکنش نخست مادر اندری این بود که از او بپرسد چرا تا آن موقع صبح، هنوز به مدرسه نرفته!

تا این جای این پست، شاید متوجه شده‌اید که نام چت رولت از کجا می‌آید، به احتمال زیاد در فیلم‌ها و سریال‌ها، رولت روسی را دیده باشید، اندری هم رولت روسی در فیلم معروف شکارچی گوزن دیده بود. در رولت روسی، بازیگرها به نوبت شانس خود را برای مردن یا زنده ماندن با کشیدن ماشه هفت‌تیری که تنها یک گلوله دارد، آزمایش می‌کنند، اما در سایت چت رولت کاربرها، تنها یک چت ویدئویی شانسی می‌کنند!

جالب است بدانید که اندری تا حالا پول چندانی از سایت معروف خود درنیاورده است، او اگرچه آگهی کلمه‌ای گوگل را در چت رولت قرار داده، اما گوگل عملا تا حالا پولی برایش نفرستاده است، چرا که یک بار کد را به صورت اشتباه در چت رولت قرار داده بود و یک بار هم گوگل به خاطر اینکه زیر هجده سال، سن دارد، طبق مقرراتش، با ارسال یک نامه از فرستادن پول، پوزش خواسته بود. خوب، آماتور بودن این چیزها را هم دارد!

پیداست که مثل سایت‌های اجتماعی دیگر در چت رولت هم کاربرهایی پیدا می‌شوند که مقررات سایت را نقض می‌کنند و با ظاهر نامطلوب جلوی وب‌کم ظاهر می‌شوند، اما اندری فکر اینجا را هم کرده است و اگر کاربرهای دیگر سه مرتبه گزارش بدهند که عملکرد یک فرد در این سایت شایسته نیست، او برای همیشه از سایت بیرون انداخته می‌شود.

چت رولت خریدارانی هم پیدا کرده است، اما اگر چه تا حالا سقف پیشنهادات به یک میلیون دلار رسیده است، اندری تصمیم ندارد سایت را بفروشد و تصمیم دارد آن را برای خود نگه دارد.

اما جالب است بدانید که یک شخص مبتکر دیگر با استفاده از چت رولت و گوگل مپ، یک سرویس ترکیبی یا اصطلاحا mash-up به نام چت رولت مپ ساخته ساخته است که روی نقشه زمین کاربران چت رولت را در هر لحظه نشان می‌دهد.

وقتی به منطقه خاورمیانه می‌روید، می‌بیند که سایت اصلا کاربری ندارد، نزدیک‌ترین کاربران سایت به ما، کاربران ترکیه‌ای هستند! کسی چه می‌داند، شاید وقتی این پست در وبلاگم منتشر شد، فردا که این سایت ترکیبی را چک کردیم، کاربران زیادی از ایران در آن یافتیم!

اما بعد از اینکه به سایت چت رولت رفتید و این سایت را تست کردید، کمی فکر کنید و با خود اندیشه کنید که چرا این سایت اینقدر محبوب شده و مبدل به یک پدیده شده است؟

دکتر «تالی ویس» که یک روانشنانس اجتماعی است، کلید موفقیت این سایت را در این موارد خلاصه می‌کند:

۱- اشتباق و کنجکاوی آدم‌ها برای دید زدن زندگی خصوصی دیگران
۲- تعامل چهره به چهره
۳- کنترل داشتن در عین کنترل نداشتن: در چت رولت در عین حال که چهره یک کاربر غریبه به صورت اتفاقی به کاربر دیگر نمایش داد می‌شود، در همان زمان کاربر می‌تواند در صورت تمایل با زدن next، کاربر دیگری را ببیند و دیدن کاربر قبلی را متوقف کند.
۴- در چت رولت نیازی به ثبت‌نام و نوشتن مشخصات و افشای هویت نیست، شما حتی لازم نیست که یک نام کاربری کاذب برای خود انتخاب کنید.

بر طبق یکی از آمارگیری‌هایی که تا به حال انجام شده، ۷۲ درصد کاربران چت رولت مرد هستند و ۴۵ درصد آنها بین ۱۸ تا ۲۴ سال سن دارند.

در آینده هم در مورد چت رولت خواهم نوشت.


منبع : یک پزشک


 
۷ فروردین ۱۳۸۹
فرشاد شمشاد

براى دسترسى به اینترنت، سه راه مطمئن و شناخته شده وجود دارد.

اول دسترسى باند پهن (Broad Band) که معمولاً مودم کابلى و DSL براى دسترسى خانگى و خطوط پرسرعت T1 و T3 براى ادارات مورد استفاده قرار مى گیرد.

دومین راه، دسترسى WiFi است که کامپیوترهاى رومیزى و به خصوص لپ تاپ ها مى توانند در این روش، با استفاده از امواج رساننده داده هاى اینترنتى، با شبکه جهانى در ارتباط باشند.

سومین راه، که قطعاً در کشور ما معمول است نیز دسترسى از طریق خط تلفن (Dial up) است که یک کاربر مى تواند با شماره گیرى یک خدمات دهنده اتصالات اینترنتى و اتصال به ISP ، با سرعتى به مراتب کمتر از دو روش گذشته(و به همین ترتیب هزینه هاى مقرون به صرفه تر) با اینترنت در ارتباط باشد.

دو روش پیشین نیز هر کدام در کنار مزایاى مشهودى که دارند واجد نقایصى هم هستند. مثلاً در روش هاى دسته بندى شده در دسترسى باند پهن (مثل T1۳، T و DSL) هزینه بالاى دسترسى و همچنین عدم امکان «حرکت» براى کاربر نقص به شمار مى آیند. همچنین در روش بى سیم WiFi که در آن دسترسى نسبتاً سریع (در مقایسه با Dialup) به همراه امکان حرکت متصل شونده فراهم شده است، برد کوتاه امواج و نیز سرعت پائین (در مقایسه با T3 و DSL) خوشایندنیست.
حال فرض کنید دانشمندان توانسته باشند روشى را براى دسترسى به اینترنت فراهم کنند که مزایاى تمام روش هاى پیشین را داشته باشد و هیچ کدام از نقایص آنها را هم نداشته باشد!
این ایده هیجان انگیز و رویایى اکنون جامه عمل پوشیده و با نام WiMAX در دنیاى تکنولوژى حضور دارد.

تعریف وایمکس

مجمع وایمکس- گروهی که بر توسعه و گسترش این فن آوری متمرکز است- وایمکس را به عنوان یک فن آوری استاندارد که نقل و انتقال دسترسی باندپهن بی سیم در مقیاس وسیع را به عنوان جایگزین اتصال کابلی و DSL فراهم می کند تعریف کرده است.
به بیان دیگر وایمکس اتصال اینترنت پر سرعت دستگاه های همراه و ثابت را به کاربران ارائه می دهد تا بتوانند با سرعت بالا به داده های زیاد دسترسی یابند.

تاریخچه وایمکس

از وایمکس به عنوان وسیله ای برای افزایش سرعت باندپهن در مناطقی که از نظر اقتصادی با مشکل روبرو هستند استفاده می شود. این فن آوری به عنوان گزینه ارزانتر نسبت به دیگر گزینه های موجود در کشورهای در حال توسعه جهت راه اندازی شبکه های اینترنت پرسرعت، مطرح شده است.با آزمایش وایمکس در کشورهای درحال توسعه کشورهای جهان اول نیز به استفاده از این فن آوری ارزان قیمت علاقمند شده اند و دولت ها و شرکت ها به دنبال توسعه وایمکس در کشورهای خود هستند.

WiMAX چیست؟

WiMAX یک روش بى سیم فوق العاده سودمند و انقلابى در زمینه دسترسى تمامى کاربران (در هر سطحى) به اینترنت است. این نام از حروف اول کلمات Worldwide Intero Perability for Microwave Access گرفته شده و همانگونه که از نام آن پیدا است، راه حلى براى دسترسى به اینترنت از طریق امواج مایکروویو است. طراحان و مهندسان این روش برآن هستند تا در آینده اى نزدیک، دسترسى بى حد و مرز به اینترنت را براى تمامى کاربران تا حد دسترسى به تلفن همراه آسان کنند و همانگونه که اکنون در اغلب کشورهاى جهان، داشتن و استفاده از یک تلفن قابل حمل، به پدیده اى معمولى بدل شده است، دسترسى آسان و نامحدود به مکان به اینترنت، براى همگان حاصل شود.
واى مکس در آینده بسیار نزدیک، اینترنت را در کنار شبکه مخابراتى قرار خواهد داد و چنان انقلابى را در این زمینه به وجود خواهد آورد که روشن کردن اکثر کامپیوترهاى قابل حمل، خانگى و یا خاص، مساوى با اتصال آنها به اینترنت باشد. این استاندارد از طرف IEEE معتبر شناخته شده و کد ۸۰۲.۱۶ از طرف این سازمان به آن اختصاص یافته است.

طرز کار WiMax :

واى مکس از نظر استفاده از امواج مایکروویو براى دسترسى مستقیم کاربران به اینترنت، تا حدود زیادى شبیه واى فاى است، با این تفاوت که سرعت آن بسیار بالاتر و برد آن به طور چشمگیرى وسیع تر است به طورى که سرعت آن را مى توان با خطوط پرسرعت با پهناى باند وسیع (نظیر T3 و DSL) مقایسه کرد و برد امواج آن را با تلفن همراه. از نظر فراگیرى شبکه نیز با هیچ کدام از مقیاس هاى شناخته شده شبکه قابل مقایسه نیست و حتى از مقیاس MAN که براى شبکه هاى شهرى به کار مى رود و در حال حاضر بزرگترین مقیاس شبکه هاى یکپارچه است هم به مراتب وسیع تر است.
این سیستم از دو بخش کلى تشکیل مى شود: اول برج واى مکس (WiMAX tower) که بیشترین شباهت را به برج هاى مخابراتى دارد و قادر است تا شعاع ۸ هزار کیلومتر مربع را تحت پوشش خود بگیرد. دوم گیرنده واى مکس (WiMAX receiver) شامل آنتن گیرنده امواج مایکروویو که مى تواند برحسب موقعیت گیرنده از یک قطعه کوچک گیرنده WiFi در یک لپ تاپ تا گیرنده فرستنده داخلى در یک اداره متفاوت باشد.
برج واى مکس مى تواند به طور مستقیم و با یک پهناى باند بالا (مثلاً خط T3) با اینترنت در ارتباط باشد و امواج را به کاربران و یا برج بعدى انتقال دهد. با توجه به گستره بالاى هر برج (۸ هزار کیلومتر مربع) با ایجاد برج هاى متعدد در انتهاى محدوده تحت پوشش یک برج دیگر، مى توان محدوده قابل توجهى را _ مشابه با سیستم تلفن همراه غیر ماهواره اى _ تحت پوشش قرار داد. کاربرانى که هم اکنون از سیستم WiFi براى اتصال به اینترنت استفاده مى کنند به خاطر تشابه استفاده از سیگنال ها، احتمالاً مى توانند از WiMAX نیز استفاده کنند هرچند که تجهیزات دریافت امواج واى مکس در حال حاضر متفاوت با واى فاى است.

یک سیستم WiMAX شامل دو بخش است:
ایستگاه اصلی (Base Station) که شامل برج WiMAX و تجهیزات الکترونیک داخلی آن است. و گیرنده WiMAX که شامل گیرنده و آنتن WiMAX

که می تواند یک باکس کاملاً مستقل باشد که در کامپیوتر یا لپ تاب شما جای گیرد. دسترسی به ایستگاه مرکزی WiMAX شبیه دسترسی به یک نقطه خاص در یک شبکه WiFi است…

استانداردهای فن آوری WiMAX :

فن آوری WiMAX فن آوری مورد استفاده در شبکه MAN است و پهنای باند۵ MHZ را تا ۲۰MHZ پوشش می دهد. استاندارد WiMAX لایه هایPHY (فیزیکی) و MAC(لایه های دسترسی چندگانه) را تحت پوشش قرار می دهد و امکان برقراری ارتباط چند مسیره را داراست. در واقع این استاندارد برای تطبیق سیستمهایTDD و FDD جهت ارتباط Half Duplex و Full Duplex در ترمینالهای FDD طراحی شده و امکان استفاده از اینترنت به صورت سیار بدین طریق وجود دارد. استاندارد IEEE802.16 استانداردی برای سیستم های بیسیم باند پهن (BWA) با استفاده از طراحی زیر ساخت یک به چند نقطه با پشتیبانی از معماری بدون نیاز به دید مستقیم است (در محدوده ۲ تا ۱۲ گیگا هرتز).
این استاندارد در گسترش و شتاب بخشیدن به روند ایجاد سیستمهای باند پهن برای چند کیلومتر آخر مسیر در مناطق شهری و روستایی به ما کمک خواهد کرد، بدین طریق کارایی سرویس
دهنده ها و قابلیت اطمینان به سیستم افزایش یافته در حالیکه هزینه تجهیزات کاهش خواهد یافت. محدوده های فرکانسی برای استاندارد بسیار عریض بوده و از ۲ تا ۶۶ گیگا هرتز را شامل می شود. فرکانسهای بالا برای روشهای خط دید مستقیم است در حالیکه ظرفیتهای بدون نیاز به دید مستقیم زیر ۱۱ گیگا هرتز بدست می آید. استاندارد IEEE802.16e که به عنوان WiMAX سیار شناخته می شود، استاندارد قبلی را با نرخ داده ای بالا و پیوسته بهینه کرده و کنترل در دسترسی چندگانه و حمایت بلادرنگ از چند رسانه ای ها و کاربردهای همزمان همانند (VOIP) را امکانپذیر ساخته است.
فن آوریWiMAX سیار در بین فن آوریهای موجود در زمینه گسترش پروژه های بدون سیم باند پهن بی همتاست و گفته می شود با این فن آوری دسترسی به شبکه های بدون سیم پهنای باند وسیع با کارایی بالا و با هزینه کم در مناطق مسکونی و در اماکن تجاری کوچک امکانپذیر است. شبکه های بدون سیم بر پایه استانداردIEEE 802.16 با شعاع برد پوششی ۵۰ کیلومتر تا ایستگاه اصلی و سرعت بیش از ۷۰ مگابیت در هر ثانیه در باند های فرکانسی ۲ تا ۱۱ گیگا هرتز (بدون نیاز به دید مستقیم بین ایستگاه اصلی و گیرنده) و ۱۰ تا ۶۶ گیگا هرتز (به صورت line of sight ) چنانکه گفته شد به ارائه سرویس می پردازند. در واقع می توان گفتWiMAX توان کار با طیف های فرکانسی متفاوت را به طریق بدون سیم دارد و در عین حالیکه گسترش این شبکه به آسانی و به سرعت امکانپذیر است به ارائه سرویس های صوتی-تصویری (ویدئویی) و دیتا پرداخته و اینترنت باند پهن را ارائه می دهد.

وایمکس در فجایع طبیعی

یکی از مزایای وایمکس تا کنون نقشی بوده است که این فن آوری توانسته است در برقراری ارتباط در زمان فجایح طبیعی ایفا کند. در سال ۲۰۰۴ شبکه موجود وایمکس در اندونزی تنها وسیله ارتباطی موجود پس از خسارت های وارده بر اثر سونامی در این کشور بود. به علاوه پس از طوفان کاترینا در سال ۲۰۰۵ از وایمکس به عنوان وسیله ارتباطی در منطقه نیواورلان استفاده شد.

وایمکس برای تلفن همراه

به دلیل تارخچه وایمکس در کشورهای درحال توسعه و تاثیری که این سرویس در مواجه شدن با فجایع طبیعی داشته است بیشتر تمرکز توسعه وایمکس از سوی دولت ها و شرکت های تجاری بر روی راه حل های وایمکس ثابت بوده است. اگرچه طی سال های اخیر تمایل روبه رشدی در مورد وایمکس موبایل ایجاد شده است. وایمکس موبایل امکان اتصال گوشی های تلفن همراه به اینترنت بسیار پرسرعت تر را به وجود می آورد و موجب افزایش انتقال داده بر روی گوشی های تلفن همراه می شود. به این معنا که افرادی که قصد استفاده از سرویس های پرسرعت اینترنتی بر روی تلفن های همراه خود دارند می توانند وایمکس را به عنوان راهی برای رسیدن به هدف خود انتخاب کنند.

گوشی های با قابلیت وایمکس

با توسعه وایمکس موبایل چند شرکت سازنده گوشی تلفن همراه برخی محصولات خود را با این قابلیت ارائه کردند. برای مثال گوشی ۸۱۰ نوکیا وDeluxe SPH-P9000سامسونگ با قابلیت وایمکس ارائه شده اند. انتظار می رود چندین گوشی تلفن همراه دیگر نیز طی یک تا دو سال آینده جهت برآورده کردن نیاز کاربرانی که اشتیاق به استفاده از وایمکس در تلفن های همراه خود دارند به بازار روانه خواهند شد.

آزمایش وایمکس

بیش از ۳۵۰ آزمایش مختلف و یا توسعه وایمکس در یرتاسر جهان انجام گرفته است. در ایالات متحده اولین شبکه وایمکس در سال ۲۰۰۷ تحت نام BridgeMaxx راه اندازی شد که شبکه های آن امروزه در چندین ایالت این کشور استقرار یافته اند. بزرگترین خبر در زمینه وایمکس در آمریکا برنامه Clearwire جهت راه اندازی شبکه گسترده وایمکس به ویژه برای کاربران تلفن همراه است.

رقابت با وایمکس

یکی از دلایل مهم که افراد در فرض کردن وایمکس به عنوان فن آوری مهم آینده شک دارند این است که فن آوری های بسیاری به عنوان رقیب وایمکس مطرح شده اند که حتی می توانند اتصال پرسرعت اینترنت به تلفن همراه را نیز فراهم کنند. گمان می رود شبکه های پیشرفته ۳G سرویس های Wi-Fi عرضه می کنند که می تواند از نظر سرعت با وایمکس رقابت کند. شبکه های ۴G که در حال حاضر فعالیت می کنند می توانند حتی Wi-Fi موبایل را سریع تر کنند و تهدید بزرگتری برای وایمکس به حساب می آیند.یکی از فن آوری های جدیدی که با وایمکس رقابت می کند LTE است و متصدیان ارتباطی مهم در آمریکا در نظر دارند با این فن آوری مستقیما وارد رقابت با وایمکس شوند.

مزایای وایمکس

عدم وجود محدودیت مکانی: یکی از مزایای وایمکس نسبت به فناوری‌های قدیمی‌تر از خود (نظیر وای-فای) این است که وایمکس می‌تواند ورودی‌ای باشد که به کاربران اجازه می‌دهد بدون محدودیت در سراسر منطقه تحت پوشش اپراتور از سرویس خود استفاده کنند. با این ویژگی، اینترنت قابل جابجایی و حمل و نقل خواهد شد که این امر سرعت روآوردن صاحبان کسب و کار به استفاده از مزیت‌هایی که اینترنت برای آن‌ها فراهم می‌کند را، بیشتر از پیش خواهد نمود.
معماری انعطاف پذیر : WiMAX چندین سیستم مختلف از جمله یک نقطه به یک نقطه، یک نقطه به چند نقطه و سیستم با پوشش همه گیر را پشتیبانی می کند.
در واقع از جمله لایه های استاندارد۸۰۲٫۱۶ لایه های دسترسی چند گانه است که با (MAC) زمانبندی برای هر یک از ایستگاه مشترکین(SS) سرویس یک به چند نقطه و همه گیر را ارائه و پشتیبانی می کند.
کیفیت بالا در وای مکس(WiMAX QoS): می توان وای مکس را در برابر اختلاط ترافیکی بهینه ساخت.
گسترش سریع (Quick Deployment): در مقایسه با روشهای باسیم ، WiMAX به تاسیسات و وسایل خارجی کمتر و یا اصلا احتیاجی ندارد. و به محض آنکه آنتن و تجهیزات نصب شده، و شروع به کار کنند، سرویسهای WiMAX آماده سرویس دهی هستند. اغلب اوقات گسترش و راه اندازی WiMAX در چندین ساعت امکانپذیر است در حالیکه در دیگر روش ها این مدت، چندین ماه به طول می انجامد.
ظرفیت بالا(High Capacity) : سیستم وای مکس می تواند پهنای باند اصلی را حتی برای آخرین کاربر نیز حفظ کند.
پوشش وسیع (High Coverage)
عملیات بدون نیاز به دید مستقیم (Non-line-of-sight operation)
مقرون به صرفگی (صرفه اقتصادی) (Cost effective) : وجود استاندارد بین المللی برای وای مکس با ایجاد هماهنگی های لازم موجب کاهش هزینه ها می شود.
ارائه خدمات به صورت سیار (Mobility)
قابلیت انتقال(Portability)
قابلیت همکاری با اپراتورهای دیگر(Introperability) : این قابلیت کمک می کند تا از سرمایه اولیه اپوراتورها در هنگام تهیه تجهیزات محافظت شود و به تبع آن هزینه ها با این هماهنگی به عمل آمده کاهش یابد.
سرویسی با چندین سطوح(Multi level service) : یک سرویس دهنده می تواند سطوح متفاوتی از سرویس را به مشترکین و یا حتی کاربران متفاوت در یک ایستگاه مشترکین ارائه دهد.
این سطوح متفاوت از خود سرویس دهنده آغاز شده و به آخرین کاربر ختم می گردد.
یکپارچگی مودم و فرستنده و گیرنده رادیوییدر اندازه بسیار کوچک و قابل حمل
امنیت بالا: امنیت بالای انتقال داده‌ها که در این شبکه وجود دارد، موجب می‌شود تا داده‌ها به صورت رمز گذاری شده منتقل شوند و دسترسی به داده‌ها صرفا با داشتن مجوز مربوطه امکان پذیر باشد و مشترکین یک شبکه، علی الخصوص مشترکین سیار، بتوانند در هر نقطه‌ای با داشتن اجازه‌ اتصال، به شبکه متصل شده و از امکانات ویژهٔ آن برخوردار گردند.
خدمات ارزش افزوده: علاوه بر این، در این تکنولوژی، استفاده از خدمات ارزش افزوده ای همچون VoIP (تلفن اینترنتی)، VPN (شبکه اختصاصی مجازی)، Content Providing (موسیقی، فیلم، تصویرو …) و بسیاری دیگر نیز گنجانده شده‌است که این تکنولوژی را به یکی از رقبای جدی سیستم های تلفن ثابت، موبایل و دیگر فناوریهای ارتباطی تبدیل کرده است.
کمک به ایجاد و گسترش شهرها یا شهرک های الکترونیکی نیز از جمله اهداف این تکنولوژی می‌باشد که امید است بدین وسیله بتوان موجبات آماده سازی چنین بستری را فراهم ساخت.

کاربردهای وایمکس

ایجاد دسترسی بی سیم با سرعت بالا متناسب با نیازهای مشتری های خانگی ، تجاری و آموزشی در (Broad Band Access) مناطق تحت پوشش
IP امکان ارتباط صوتی با هزینه کم و کیفیت مناسب مبتنی بر ( VOIP)
ایجاد شبکه های خصوصی مجازی و امن – مناسب برای استفاده سازمانهایی که شعب پراکنده دارند – (VPN)
ایجاد سیستم های حفاظتی ، کنترل و مونیتورینگ آن لاین ( Online Surveillance)
IP پخش تلویزیونی و ویدئویی آنلاین مبتنی بر ( VOD & IPTV )
امکان ارائه سرویسهای مکان یابی و ناویگیشن ( LBS & Navigation)
امکان بازی آنلاین ( Online Gaming)
شبکه های ، wifi ایجاد بک هال و پشتیبانی ارتباطی برای مناطق تحت پوشش سیستم های(Back Haul)سلولی و امکان انتقال خطوط پر سرعت ارتباطی بین مراکزمخابراتی.

ورود به ایران

از سال ۱۳۸۳ با ارایه مجوزهای PAP با موافقت اصولی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به برخی از شرکت های علاقمند به فعالیت در حوزه بی سیم باند وسیع، مجوز راه اندازی شبکه رادیویی اعطا شد.
بدین ترتیب این شرکت ها براساس فناوری وایمکس و فناوری مشابه آن، نسبت به راه اندازی شبکه های باند وسیع در سطح تهران و مشهد اقدام کردند و در سال ۱۳۸۶ پس از تکمیل مراحل استاندارد سازی فناوری وایمکس در جهان، رگولاتوری اعطای مجوزهای جدید وایمکس را در دستور کار خود قرار داد.
این امر به برگزاری مزایده فناوری وایمکس در تابستان و پاییز ۸۷ و اعطای مجوز به چهار شرکت ایرانی در این زمینه منجر شد.

کنسرسیوم مبین پایا در ۳۰ استان، شرکت ایرانسل در استان های تهران، آذربایجان شرقی، اصفهان، خراسان رضوی، فارس و خوزستان،اسپادان در اصفهان و رایانه دانش گلستان در استان گلستان برندگان این مزایده اعلام شدند.
تا پایان سال ۲۰۰۸، بیش از ۲۰۰ اپراتور در سطح جهان خدمات وایمکس را عرضه ‌کرده اند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۲، این رقم به ۵۳۸ اپراتور در سطح جهان برسد. در این بین، منطقه خاور میانه سهمی ۴ درصدی از کل پیاده سازی ها و توسعه های جهانی وایمکس داشته است. پیش بینی ها همچنین نشان می دهد که تا سال ۲۰۱۲ تعداد کشورهایی که تحت پوشش این شبکه ها خواهند بود به ۲۰۱ کشور از مجموع ۲۳۴ کشور برسد که این خود حکایت از گسترش وسیع این فناوری در دنیا و اقبال عموم نسبت به آن دارد. بررسی های صورت گرفته بر روی عوامل مؤثر بر رشد تعداد مشترکان در مناطق مختلف دنیا نشان می دهد که کاربران جهانی وایمکس از ۳۰۰ هزار مشترک در سال ۲۰۰۶ به ۱۳۱ میلیون نفر در سال ۲۰۱۱ خواهد رسید و میزان سرمایه گذاری انجام‌شده برای این فناوری در این سال به ۲۶ میلیادر دلار می رسد که رقم قابل توجهی به حساب می‌آید. تولیدکنندگان تجهیزات وایمکس نیز از رشد بالایی برخوردار بوده و تنوع محصول و قابلیت ارائه سرویس‌های متنوع در رأس برنامه های آنان قرار گرفته است.
اتحادیه وایمکس (WiMAX Forum) که به عنوان مرجع مجوزدهی و تست دستگاه ها و تجهیزات وایمکس شناخته می شود، اعلام کرده تا اواخر سال ۲۰۰۸، ۶۲ شرکت در حال توسعه تراشه‌های وایمکس و دستگاه های کاربران نهایی بوده و ۳۷ شرکت نیز در حال ساخت تجهیزات زیرساختی بوده اند و محصولات این شرکت ها تاکنون در توسعه شبکه های وایمکس توسط ۴۰۷ اپراتور در ۱۳۳ کشور جهان بکار رفته است. پیش‌بینی می شود که وایمکس در آینده بسیار نزدیک، اینترنت را در کنار شبکه مخابراتى قرار خواهد داد و چنان انقلابى را در این زمینه به‌ وجود خواهد آورد که روشن کردن اکثر کامپیوترهاى قابل حمل، خانگى و یا خاص، مساوى با اتصال آنها به اینترنت باشد.

منبع : راسخون


 
۲۵ اسفند ۱۳۸۸
فرشاد شمشاد

حتما از زلزله هایتی خبر دارید. صلیب سرخ در یک اقدام سریع برای کمک رسانی به مردم زلزله دیده اقدام به استفاده از پیامک برای جمع آوری کمک نقدی کرد. با اعلام یک شماره و ارسال یک پیامک به آن ۱۰ دلار از طرف فرستنده به مردم هایتی کمک می شود. این سیستم جمع آوری کمک مالی یکی از ساده ترین روشها است اما با ترکییب کردن آن با توییتر و فیس بوک و همچنین ورود مقامات به آن تبدیل به یکی از کارا ترین روشها شده است.
این هم نمونه ای از استفاده از این ابزارها برای کمک به مردم زلزله زده است. راه اندازی چنین سرویسی کمترین هزینه را دارد و بسیار ساده هم هست و زمانی که با رسانه های اجتماعی ترکیب شود انسانهای بیشتری تمایل به کمک پیدا می کنند زیرا اولین تصاویر و اخبار حادثه هم از طریق همین راسانه ها منتشر می شود.

سایت های اجتماعی در ایران نیز به مرور جا میوفته که میتوان سایت های وی ویو و فرندفا را نام برد.


 
۳۰ دی ۱۳۸۸
فرشاد شمشاد

افراد زیادی از خیلی از تعاریف و نکات ابتدایی کامپیوتر که برای اکثر مردم خصوصآ جوانان بسیار بدیهی و جا افتاده است بی اطلاع هستند. باور کنید از این وضع هم من بهتر از همه خبر دارم

گاهی که پست های ساده تر می نویسم با خودم فکر می کنم شاید این مطلب زیاد هم به درد کسی نخورد و با خودم می گویم باید مطالب را سنگین تر و تخصصی تر کنم. اما با نگاه عمیق تری که کردم متوجه شدم نه این خبر ها هم نیست…بهتره کمی هم از پنجره به بیرون نگاه کنیم و در را باز کنیم و چند تا رفیق جدید به جمع خودمان اضافه کنیم.

در ادامه به توضیح برخی از ابتدایی ترین نکاتی می پردازم که هر کاربر ساده کامپیوتر باید بداند. اگر از کاربران تازه کار کامپیوتر هستید دوستانه توصیه می کنم این مطلب را با دقت بخوانید.

۱- اول آدرس ایمیل www نمی گذارند: اول آدرس ایمیل هرگز www نمی گذارند.

۲- اینترنت اون علامت e آبی رنگ نیست: اون e آبی رنگ علامت برنامه Internet Explorer، محصول شرکت Microsoft است. خود اینترنت یک شبکه است که برنامه یا آیکون خاصی ندارد.
Internet Explorer به شما کمک می کند از این شبکه برای دیدن سایت های مختلف استفاده کنید. درست مثل اینکه می توانید برنامه کانال های تلویزیون را با یک تلویزیون Panasonic یا با یک تلویزیون Sony یا با هر مارک دیگری ببینید…
برنامه های دیگری هم وجود دارند که کار آن e آبی را می کنند و حتی خیلی بهتر! مثل Safari، Chrome، Opera یا Firefox که می توانید از آنها استفاده کنید.

۳- چت همان یاهو مسنجر نیست: چت کردن لازم نیست حتمآ با برنامه یاهو مسنجر انجام شود. یاهو یکی از شرکت هایی است که سرویس چت اینترنتی را ارائه می کند. با ICQ، MSN Messenger یا Gtalk و… هم می توانید چت کنید (با سایر کاربران همان سرویس).

۴- هر کامپیوتری الزامآ ویندوز نیست: این خیلی مهمه! ببینید یک کامپیوتر را خاموش فرض کنید! اصلآ به آن چه روی صفحه مانیتورش دیده می شود فکر نکنید. این به خودی خودش یک کامپیوتر است.
حالا باید یک برنامه روی این کامپیوتر نصب بشه که این کامپیوتر بتونه روشن بشه و ما ازش استفاده کنیم. به این برنامه ها می گوییم «سیستم عامل» یا «Operating System» یا OS.
یکی از معروف ترین این برنامه ها «ویندوز» نام داره که نسخه های مختلفی هم داره که می دونم همگی با آنها آشنا هستید. مثل ویندوز ۹۸ یا ویندوز xp یا ویستا. ویندوز محصول شرکت Microsoft است.
حالا نکته اینجا است، هیچ اجباری به استفاده از ویندوز نیست و ویندوز تنها انتخاب موجود نیست. بلکه این تصور غلط به خاطر سلطه مایکروسافت بر روی بازار به وجود آمده. در اصل شرکت های مختلف و مشابهی وجود دارند که در این صنعت با مایکروسافت در رقابت هستند و خودشان «سیستم عامل» تولید می کنند.
به عنوان مثال، شرکت Apple سیستم عامل Mac را دارد. یا مثلآ سیستم عامل Ubuntu مال شرکت Canonical است.

۵- هر کامپیوتری الزامآ پنتیوم نیست: pentium فقط اسم مدل یکی از پردازنده (CPU) های شرکت اینتل است! فکر می کنم واضحه، مثلآ من اگر از CPU یک شرکت دیگه مثل AMD استفاده کنم دیگه «کامپیوترت پنتیوم چنده؟» مفهومی نداره. در ضمن مدل های pentium هم الان تقریبآ منسوخ شده و قدیمی به حساب می آیند.

۶- فایروال همان آنتی ویروس نیست: هر دو امنیت کامپیوتر را تامین می کنند اما با یکدیگر فرق دارند. توضیح تخصصی این تفاوت از حوصله این مطلب (و احتمالآ شما) خارج است. بگذارید این طور بگویم، فایروال یا دیواره آتش مثل یک گارد هست که شما بگذارید دم در خانه تا از ورود افراد خطرناک جلوگیری کند. آنتی ویروس مثل یک محافظ شخصی است که اگر کسی یه جوری گارد را دست به سر کرد یا یواشکی از دودکش شومینه اومد توی خونه او را دستگیر کنه.

۷- تفاوت فایل، فولدر و درایو: اصلآ به کامپیوتر فکر نکنید، درایو مثل طبقه ای است که شما پوشه های مختلف از اسناد تان را نگهدای می کنید. فولدر همان پوشه هایی است که اسناد در آنها وجود دارند.
هر سند موجود در پوشه مثل یک فایل هست. در نتیجه من اگر از شما بپرسم فلان سند کجاست؟ شما می گویید: «در طبقه دوم، پوشه سبز رنگ، کاغذ آخر.»
حالا اگر بپرسم «اون تحقیق شیمی که دانلود کردی کجاست؟» چه می گویید؟ «درایو C، فولدر Shimi، فایل shimi.pdf» یا مدل کامپیوتری تر: C:\Shimi\shimi.pdf
این طور بخوانید، «سی دو نقطه بک اسلش شیمی بک اسلش شیمی دات پی دی اف».
حالا چطوری فرق اینا را هم به خاطر بسپاریم؟ یکی اینکه درایو ها تعداد شان زیاد نیست. عمومآ همین C و D و E و اینها هستند… فولدر ها یا پوشه ها هم که اصلآ از آیکون شان مشخص است.
فایل ها هم می توانید این جوری بشناسید. هر آیتمی که وقتی رویش کلیک می کنید دیگه جلوتر نمی توانید بروید یک فایل است. به عنوان مثال وقتی روی یک فولدر کلیک می کنید وارد آن می شوید، دوباره می توانید چیزی انتخاب کنید… در نتیجه این یک فایل نیست.
اما اگر روی یک عکس کلیک کنید آن عکس خودش باز می شود، دیگر داخل آن عکس پوشه های دیگر یا فایل های دیگر وجود ندارد. در نتیجه یک عکس یک فایل است. به عبارتی هر آیتمی که یک پسوند داشته باشد، مثلآ txt. یا jpg. و… یک فایل است.

۸- پسوند فایل ها مهم است: اول از همه، اصلآ پسوند چیه؟ پسوند اون سه حرف آخر اسم هر فایل است (اگر ویندوز شما پسوند ها را نشان نمی دهد مثل این راهنما عمل کنید).
پسوند به ویندوز و شما می گوید که این چه نوع فایلی است. به عنوان مثال یک فایل متنی که فقط حاوی نوشته است پسوندش txt. است. عکس های واقعی مثل آنها که با دوربین عکاسی می گیرید عمومآ دارای پسوند jpg هستند. عکس های کارتونی و کامپیوتری و غیر واقعی هم عمومآ gif یا png هستند.
فایل های فشرده شده عمومآ دارای پسوند zip یا rar هستند که آنها را باید با برنامه های مخصوص مثل Winzip یا WinRAR باز کنید.

فایل های اجرایی مثل فایل های برنامه های یا فایل های Setup بازی ها و… هم عمومآ دارای پسوند exe. هستند. آهنگ ها هم که مطمئنم خودتان می دانید، عمومآ mp3 یا wav هستند.
پسوند فایل ها اطلاعات زیادی به ما می دهند. مثلآ اگر کسی یک فایل به شما داد که پسوند آن exe. بود و گفت این عکس خودم است. دارد دروغ می گوید! احتمالآ به جای عکس یک برنامه مخرب مثل یک ویروس است.

۹- تفاوت وبلاگ و وب سایت: «وبلاگ» از جمله چیز هایی است که تعریف دقیقش یکم سخته. یک باور اشتباه اینه که یک وب سایت یک آدرس مستقل دارد، مثلآ تنها کاربران عضو سایت قادر به مشاهده لینک ها هستند.
عضویت در سایت / ورود به سایت
یک سایت است اما microsoft.persianblog.ir یک وبلاگ است. این تعریف اشتباه است.
وبلاگ جایی است که – عمومآ – یک نفر یادداشت هایی می نویسد. این یادداشت ها می توانید شخصی، تخصصی یا عمومی باشد. وبلاگ ها بر پایه یکی از برنامه های مدیریت محتوا نظیر وردپرس یا مووبل تایپ هستند. همچنین می توانند روی سرویس دهنده های وبلاگ آنلاین باشند، مثل Blogspot یا Persianblog و… که در این صورت آدرس آنها به شکل EsmeWeblog.Persianblog.ir و… درمیاید. اما می توانند آدرس شخصی هم داشته باشند. مثل Zangoole.com که یک وبلاگ است.
اکثر وبلاگ ها شامل بخش نظرات هم هستند که خوانندگان از این طریق با نویسنده در ارتباط هستند و نظر خودشان را به اطلاع نویسنده می رسانند. هم وبلاگ و هم وب سایت می تواند متعلق به یک نفر، چند نفر یا یک شرکت هم باشد در نتیجه مالکیت یا مخاطب یک نشانه برای تمیز دادن وبلاگ از وب سایت نیست. اما عمومآ وبلاگ متعلق به یک نفر است و شما با ورود به آن می دانید که در حال خواندن نوشته چه کسی هستید. وبلاگ ها عمومآ غیر رسمی تر از وب سایت ها هم هستند.
یک تفاوت دیگر هم این است که وب سایت ها عمومآ سرویس یا محصول خاصی دارند اما وبلاگ ها – حداقل مستقیمآ – سرویسی ارائه نمی کنند و فقط حاوی نوشته های نویسنده هستند.

۱۰- دومین، دامین یا دامنه: ببینید خودتان را درگیر نکنید، خیلی ساده است. اسم هر سایت (آدرسی که تایپ می کنید که واردش شوید) دامنه آن سایت است. مثلآ دامنه یاهو yahoo.com است. برای داشتن این نام ها باید نام مورد نظر آزاد باشد و مبلغی را سالیانه پرداخت کنید تا به نام شما ثبت شود.
توجه کنید که مثلآ در مثال یاهو، کل عبارت “Yahoo.com” دامنه است، نه فقط “Yahoo” در نتیجه “Yahoo.net” هم یک دامنه جدا است که می تواند متعلق به فرد دیگری باشد، همچنین “Yahoo.org” و… اما خوب شرکت های بزرگ تمام دامنه های اسم شرکت شان را به نام خودشان ثبت می کنند.

۱۱- هاست یا هاستینگ: هاست، هاستینگ یا Host یعنی فضایی که فایل های یک سایت اینترنتی روی آن قرار می گیرد. هر چیزی که شما روی یک سایت می خوانید باید روی یک کامپیوتر واقعی در یک جایی از دنیا وجود داشته باشد. همین مطلب که الان شما دارید می خوانید روی سرور زنگوله در تگزاس آمریکا است.
این فضا ها هم توسط شرکت ها فروخته می شود. در نتیجه اگر می بینید می گویند «هاست ۱۰۰ مگابایتی» یعنی به شما ۱۰۰ مگابایت فضا می دهند که فایل های سایت تان را در آن نگهداری کنید.

۱۲- پروکسی همان فیلتر شکن نیست: پروکسی (proxy) همان فیلتر شکن نیست و هیچ ربطی هم به فیلتر شکن ندارد. به کامپیوتر اصلآ فکر نکنید، پروکسی می دانید مثل چیست؟ مثل اینکه من زنگ بزنم به شما بگم «اگر می تونی سر راه برو فلان کتاب فروشی ببین این کتاب را داره؟» شما می روید و از همانجا به من زنگ می زنید، می گویید «آره مثلآ فلان کتاب هست جلدش این رنگیه قیمتشم اینه…». این یعنی پروکسی.
وقتی شما IP و Port پروکسی را در برنامه ای وارد می کنید یا از فیلتر شکن استفاده می کنید کامپیوتر شما به یک کامپیوتر دیگه در جایی از دنیا وصل میشه و اون کامپیوتر میره اون آدرسی که شما می خواهید را باز می کنه و به شما نشان میده. حالا اگر پروکسی شما در یک کشور خارجی باشه می تونه جاهایی بره که شما نمی تونید برید! خیلی واضحه نه؟
در مطالب بعدی توضیحات کامل تری در این زمینه خواهم داد.

۱۳- وی پی ان (vpn) همان فیلتر شکن نیست: نمی خواهم به ساختار v-p-n و… بپردازم. بلکه می خواهم بر عکس خیلی ها ساده برای تان توضیح بدهم که خوب متوجه بشید. v-p-n یک نوعی از شبکه است که اطلاعاتی که در آن رد و بدل می شود به خاطر فرایند رمزنگاری قابل دیده شدن نیست.
مثل چی؟ این سناریو را تجسم کنید، من و دوستم و شما با هم در یک اتاق هستیم. من و دوستم هر دو علاوه بر فارسی به زبان چینی هم مسلط هستیم اما شما یک کلمه هم چینی بلد نیستید.
حالا شما به من به فارسی می گویید «تو حق نداری راجع به آن موضوع با دوستت صحبت کنی!». حالا اگر من شروع کنم به چینی با دوستم حرف بزنم چی؟ شما نمی توانید بفهمید من دارم راجع به چی حرف می زنم.
اینکه v-p-n به عنوان یک فیلتر شکن استفاده می شود هم موردی مشابه است. «آن موضوع» همان سایت مسدود شده است و «زبان چینی» هم همان رمزنگاری شبکه v-p-n.

14- RAM بیشتر همیشه بهتر نیست: رم و حافظه بیشتر همیشه الزامآ بهتر نیست. یعنی کلآ این عدد ها هر چقدر بزرگتر می شوند الزامی نیست که بهتر شوند. چرا؟ به دلایل مختلف، مهم ترینش اینکه خیلی اوقات کامپیوتر شما توان استفاده از آن مقدار عظیم RAM را اصلآ ندارد… به عنوان مثال، اکثر افراد از ویندوز های ۳۲ بیت استفاده می کنند که توان استفاده بیشتر از ۴ گیگ رم را ندارند یعنی اگر شما ۸ گیگ رم هم داشته باشید هیچ فرقی نخواهید دید… پس اگر از نحوه کار یک دستگاه آگاه نیستید حواستان جمع باشد که پول تان را بی خود هدر ندهید. برای استفاده بیشتر از ۴ گیگ رم باید از سیستم عامل های ۶۴ بیت استفاده کنید. مثلآ Windows Vista x64 Ultimate.

15- قوی بودن یکی از اجزای کامپیوتر ضعیف بودن جزئی دیگر را جبران نمی کند: این هم از جمله اشتباهاتی است که از خیلی ها تا به حال شنیده ام. هر عضو کامپیوتر وظیفه منحصر به فرد خودش را دارد و قوی بودن یک جز، مثلآ RAM ضعیف بودن CPU را جبران نمی کند. مثلآ شنیده ام که می گویند «این بازی ۲ گیگ رم می خواد ولی اگر CPU ات قویه با ۱ گیگ هم جواب میده…» که کاملآ اشتباه است.

منبع : zangoole.com


 
۲۰ دی ۱۳۸۸
فرشاد شمشاد